حالا دیگر
           وقتی می رسی به اینجا..
                        ناخوداگاه زمزمه می کنی:
                                   فاخلع نعلیک فانک بالواد المقدس طوی

     و آن وقت
            هرچند سخت است
                         اما شیرین می شود
                                          وقتی که چشمت را درویش کنی 
                                                                          و مردانه بگذری..

     

وقتی می بینی خوشحالم

و می گی "چه حس قشنگی"

و وقتی می گی "بعضی چیزها نباید حتی کمرنگ بشه"

تازه بیشتر می فهمم به بی راهه نرفتم

و تازه بیشتر هم خوشحال تر می شم تا تو هم حست قشنگ تر باقی بمونه

پ ن : مبارکه نازنین

یک دمان گمان مبر ز خیال تو غافلم ....

دارم گیج می زنم

می رم بخوایم

اما نه از خواب

که از حرفهای همین الان

از حرفهای دلت که می خواستم بشنوم

و شنیدم

دعا کن خوابم ببره

همین!

در وصل هم زعشق تو ای گل در آتشم
عاشــق نمی شوی کـه ببینی چــه می کشم

با عقل آب عشق به یک جو نمــی رود 
بیــچاره مــن ، کــه ساخــته از آب و آتــشم

دیشب سرم به بالــش ناز وصـال و باز 
صبح است وسیل اشک به خون شسته بالشم

پروانه را شکایتی ازجـور شمـع نیست 
عمری است درهوای تو می سوزم و خوشم

خلقم به روی زرد بخندند و باک نیست
شاهــد شــو ای شــرار محــبت کــه بیغــشم

بـــاور مکن که طـعنه طــوفان روزگار 
جــز در هــوای زلــف تــو دارد مشــوشــم

سـروی شدم به دولت آزادگی کــه سر
بــا کـس فــرو نیــاورد ایـن طــبع سـرکشم

دارم چو شمـع، سرّ غمش بر سر زبان
لب می گزد چو غــنچه خـندان کـه خامــشم

هر شب چـو ماهـتاب به بالین من بتاب
ای آفــــتاب دلــکش  و مــــاه  پــــریوشــم

گـر زیر پیرهن شــده، پنهان کـنم تو را
ســـحر پـــری دمــیده  بــه پیــراهن کـــشم

لب بر لـبم بنه به نــوازش دمی چـو نی
تــا بشــنوی نــــوای غــزل های  دلکشـــم

ساز صبا به نــاله شــبی گفت شهریــار   
این کار توست من همه جور تـــو می کشم

جواب همه ی پستها بود یا نه؟

تسبیح سبزم را که در دست می گیری
تسبیح زردت را در دست می گیرم
سبزینه تسبیح تو تداعی می کند گنبد سبزی را که پیوندمان داد
و زردینه تسبیح من گنبد زردی که پیوندمان را عمق بخشید
و چه زیباست این سبز و زردی که ما را به هم می رساند
و حالا من و تو دانه های یک تسبیح دو دانه هستیم
با ریسمانی از جنس محبت و معنویت

خوابم نمی برد... اساسی

دوست دارم این آیه ها را ادامه بدهم

تا همیشه...

انگار سیر نمی شوم از خواندن این آیه ها

و نوشتنشان...

آیه ی من.. فاما بـ...

بقیه ش رو نمی گم

خطرناک می شه

اضطراب

علامت سوال

دوست داشتن

؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

از چیزی نگرانی نازنین؟

قرار نبود من شریک نگرانی هات نباشم... بود؟

نمی دونم چرا دوست دارم اینجوری .... صدات کنم

انگار حس می کنم یه مدتیه که رسمی شدیم

می دونم که وقتی اینجوری صدات می کنم حس هردومون یه جور دیگه می شه

خیلی سخته نازنین

وقتی که آدم مجبوره با عشقش رسمی باشه

و با دیسیبلین حرف بزنه

سخخخخخخخخخخخخخخته

انگار خودمم نمی دونم چی نوشتم

خب تقصیر من نیست... وقتی تو هستی که تمرکزی نیست که بخوام روی حساب و کتاب بنویسم

این "تو"  واقعا عجیب است.. بودنش یه جوریه و نبودنش یه جور دیگه...

نبودنش استرس زاست و دلتنگی

بودنش هیجان است و شکوه

به "تو"  بگو که بدجوری به جانم نشسته ای جانا